Απόφαση Δικαστηρίου της 4.9.2025

(Τμήμα Μείζονος Συνθέσεως)1

Υπόθεση «C.J. (Εκτέλεση ποινής 

κατόπιν εκδόσεως ΕΕΣ)»

(C-305/22)

Πρόεδρος: K. Lenaerts

Μέλη: T. von Danwitz, Αντιπρόεδρος, F. Biltgen, K. Jürimäe, Κ. Λυκούργος, M. L. Arastey Sahún, S. Rodin, A. Kumin, N. Jääskinen (Εισηγητής), Δ. Γρατσίας και M. Gavalec, Πρόεδροι Τμημάτων, E. Regan, I. Ziemele, Z. Csehi και O. Spineanu-Matei, Δικαστές

Γενικός Εισαγγελέας: J. Richard de la Tour

Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης [ΕΕΣ] εκδοθέν προς τον σκοπό της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής. Λόγος προαιρετικής μη εκτέλεσης του ΕΕΣ. Προϋποθέσεις για την ανάληψη της εκτέλεσης της εν λόγω ποινής από το κράτος εκτέλεσης. Έννοια της φράσης «έχει δικασθεί [αμετακλήτως] για τις ίδιες πράξεις». Αμοιβαία αναγνώριση ποινικών αποφάσεων προς τον σκοπό της εκτέλεσής τους σε άλλο κράτος μέλος. Τήρηση των προϋποθέσεων και της διαδικασίας που προβλέπει η οικεία ενωσιακή νομική πράξη στις περιπτώσεις κατά τις οποίες κράτος μέλος αναλαμβάνει την εκτέλεση ποινής που επιβλήθηκε με απόφαση εκδοθείσα από δικαστήριο του κράτους έκδοσης του εντάλματος. Απαίτηση περί συγκατάθεσης του κράτους έκδοσης όσον αφορά στην ανάληψη της εκτέλεσης μιας τέτοιας ποινής από άλλο κράτος μέλος. Δυνατότητα του κράτους έκδοσης να διαβιβάσει στο κράτος εκτέλεσης την απόφαση και το οικείο πιστοποιητικό. Συνέπειες της μη διαβίβασης. Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας. Δικαίωμα του κράτους έκδοσης να εκτελέσει την εν λόγω ποινή.  Διατήρηση σε ισχύ του ΕΕΣ. Υποχρέωση της δικαστικής αρχής εκτέλεσης να εκτελέσει το ΕΕΣ (Άρθρα 3 σημ. 2, 4 σημ. 6 Απόφασης-Πλαίσιο 2002/584/ ΔΕΥ για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, 4, 22, 25 Απόφασης-Πλαίσιο 2008/909/ ΔΕΥ σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις, οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας για τον σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση [:ενωσιακές νομικές πράξεις ενσωματωθείσες παρ’ ημίν με τους ν. 3251/2004 και ν. 4307/2014 αντιστοίχως])2.

(…) Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως) αποφαίνεται:

1) Το άρθρο 4 σημ. 6 της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, και τα άρθρα 4, 22 και 25 της απόφασης-πλαισίου 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν την έννοια ότι:

– αφενός, η άρνηση της δικαστικής αρχής εκτέλεσης, η οποία στηρίζεται στον λόγο προαιρετικής μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 4 σημ. 6 της απόφασης-πλαισίου 2002/584, να παραδώσει πρόσωπο εις βάρος του οποίου έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς τον σκοπό της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής προϋποθέτει ότι η εν λόγω δικαστική αρχή τηρεί τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/ 909 όσον αφορά την αναγνώριση της καταδικαστικής αποφάσεως με την οποία επιβλήθηκε η εν λόγω ποινή και την ανάληψη της εκτέλεσης της εν λόγω ποινής, και 

– αφετέρου, το κράτος έκδοσης διατηρεί το δικαίωμα να εκτελέσει την ίδια ποινή και, επομένως, να διατηρήσει σε ισχύ το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης σε περίπτωση κατά την οποία η δικαστική αρχή εκτέλεσης, χωρίς να τηρήσει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει η απόφαση-πλαίσιο 2008/909 όσον αφορά την αναγνώριση της καταδικαστικής αποφάσεως και την ανάληψη της εκτέλεσης της ποινής, έχει αρνηθεί, βάσει του ως άνω λόγου, να εκτελέσει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

2) Το άρθρο 3 § 2 της απόφασης-πλαισίου 2002/584 έχει την έννοια ότι: δεν γίνεται δεκτό ότι το πρόσωπο εις βάρος του οποίου έχει εκδοθεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς τον σκοπό της εκτέλεσης στερητικής της ελευθερίας ποινής «έχει δικασθεί [αμετακλήτως] για τις ίδιες πράξεις», κατά την ως άνω διάταξη, σε περίπτωση που έχει εκδοθεί απόφαση με την οποία η δικαστική αρχή εκτέλεσης αρνήθηκε, βάσει του άρθρου 4 σημ. 6 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, να παραδώσει το πρόσωπο αυτό, αναγνώρισε την καταδικαστική απόφαση με την οποία επιβλήθηκε η εν λόγω ποινή και διέταξε την εκτέλεση της ποινής στο κράτος εκτέλεσης.

• 1

  Τα διατακτικά των κατωτέρω αποφάσεων ελήφθησαν από την ιστοσελίδα του ΔΕΕ (https://juris.curia.europa.eu/ juris/recherche.jsf?language=el#), όπου το πλήρες περιεχόμενό τους είναι προσβάσιμο στα ελληνικά.

• 2

  Για την απόφαση βλ. F. Buffa, Mandat d’arrêt européen: exclusion du refus (facultatif) d’exécution sans le consentement de l’État d'émission, Journal de droit européen 2026. 13 επ.