Απόφαση Δικαστηρίου της 18.12.2025

(Τρίτο Τμήμα)

Υπόθεση “Bissilli”

(C-325/24)

Πρόεδρος: Κ. Λυκούργος

Μέλη: O. Spineanu-Matei, S. Rodin, N. Piçarra και N. Fenger (Εισηγητής), Δικαστές

Γενικός Εισαγγελέας: A. Ράντος

Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας 2014/ 41/ΕΕ για την ευρωπαϊκή εντολή έρευνας [ΕΕΕ] σε ποινικές υποθέσεις. Έννοια του «ερευνητικού μέτρου», Σκοπός, Συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, Προσφυγή σε εναλλακτικά ερευνητικά μέτρα, Λόγοι μη αναγνώρισης ή μη εκτέλεσης, Θεμελιώδη δικαιώματα. Προσωρινή μεταγωγή κρατουμένων στο κράτος έκδοσης με σκοπό την εκτέλεση ερευνητικού μέτρου. Εξέταση κατηγορουμένου με εικονοτηλεδιάσκεψη. Θεμελιώδεις αρχές του δικαίου του κράτους μέλους εκτέλεσης (Άρθρα 3, 10, 11, 22, 24 Οδηγίας 2014/41/ ΕΕ [:ενσωματωθείσας παρ’ ημίν με τον ν. 4489/ 20171]).

(…) Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:

1) Τα άρθρα 3, 22 και 24 της Οδηγίας 2014/ 41/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις, έχουν την έννοια ότι: η δικαστική αρχή κράτους μέλους μπορεί να εκδώσει ευρωπαϊκή εντολή έρευνας με αντικείμενο είτε την προσωρινή μεταγωγή στο έδαφός του προσώπου που κρατείται σε άλλο κράτος μέλος, προκειμένου να εξεταστεί υπό την ιδιότητα του κατηγορουμένου κατά τη δίκη του, είτε τη διοργάνωση, από τις αρχές του άλλου κράτους μέλους, της εξέτασης του προσώπου αυτού, υπό την ίδια ιδιότητα, με εικονοτηλεδιάσκεψη κατά τη δίκη του, ακόμη και αν η εκτέλεση του μέτρου αυτού έχει επίσης αποτέλεσμα την παράσταση του εν λόγω προσώπου στη δίκη, υπό τον όρο ότι η ευρωπαϊκή εντολή έρευνας εξυπηρετεί αποδεικτικό σκοπό και ότι η εκτέλεσή της δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για τη συγκέντρωση αποδείξεων μέτρο.

2) Το άρθρο 10, το άρθρο 11 § 1 στοιχ. ηʹ και το άρθρο 24 της Οδηγίας 2014/41 έχουν την έννοια ότι: δεν μπορεί αρχή κράτους μέλους να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκή εντολή έρευνας έχουσα ως αντικείμενο τη διοργάνωση εξέτασης του κατηγορουμένου με εικονοτηλεδιάσκεψη κατά την ποινική δίκη, για τον λόγο και μόνον ότι το μέτρο αυτό δεν θα ήταν διαθέσιμο στο πλαίσιο παρόμοιας εγχώριας υπόθεσης.

3) Το άρθρο 11 § 1 στοιχ. στʹ της Οδηγίας 2014/41 έχει την έννοια ότι: σε περίπτωση κατά την οποία η εκτέλεση ευρωπαϊκής εντολής έρευνας με αντικείμενο τη διοργάνωση εξέτασης του κατηγορουμένου με εικονοτηλεδιάσκεψη κατά την ποινική δίκη δεν μπορεί να εμποδιστεί κατ’ επίκληση του λόγου άρνησης που προβλέπεται στη διάταξη αυτήν, η αρχή εκτέλεσης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας επικαλούμενη άλλον λόγο άρνησης εκ των προβλεπόμενων στην οδηγία.

4) Το άρθρο 24 § 2 της Οδηγίας 2014/41 έχει την έννοια ότι: δεν μπορεί αρχή κράτους μέλους να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκή εντολή έρευνας έχουσα ως αντικείμενο τη διοργάνωση εξέτασης του κατηγορουμένου με εικονοτηλεδιάσκεψη κατά την ποινική δίκη, επικαλούμενη αποκλειστικώς και μόνον γενικές οδηγίες του κράτους μέλους αυτού, χωρίς να εξετάσει όλες τις κρίσιμες περιστάσεις της υπόθεσης.

• 1

  Για τα αντίστοιχα άρθρα 4, 12, 13, 24 και 26 ν. 4489/ 2017 βλ. Ό. Τσόλκα / Δ. Αρβανίτη, Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, τεύχ. Ι & ΙΙ, σε: Σ. Παύλου / Θ. Σάμιου (επιμ.), Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι: ερμηνεία κατ’ άρθρον, τ. ΙΙ, Αθήνα 2021 (7η ενημέρωση).