Απόφαση Δικαστηρίου της 19.3.2026

(Πέμπτο Τμήμα)

Υπόθεση “Comdribus”

(C-371/24)

Πρόεδρος: M. L. Arastey Sahún

Μέλη: K. Lenaerts (Πρόεδρος ΔΕΕ), J. Passer, E. Regan (Εισηγητής) και Δ. Γρατσίας, Δικαστές

Γενικός Εισαγγελέας: M. Szpunar

Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς της καταπολέμησης των ποινικών αδικημάτων. Επεξεργασία ειδικών κατηγοριών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Συλλογή βιομετρικών δεδομένων. Λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και φωτογραφιών. Πρόσωπο για το οποίο υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι τέλεσε ή αποπειράθηκε να τελέσει ποινικό αδίκημα. Απόλυτη ανάγκη. Εξουσία εκτίμησης. Υποχρέωση αιτιολόγησης. Άρνηση του υποκειμένου των δεδομένων να υποβληθεί στη συλλογή των βιομετρικών δεδομένων του. Εθνική νομοθεσία που επιτρέπει τη δίωξη και την καταδίκη προσώπου για συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα, το οποίο τιμωρεί την άρνηση αυτή ακόμη και αν δεν έχει ασκηθεί δίωξη ή δεν έχει επέλθει καταδίκη για το ποινικό αδίκημα επί του οποίου στηριζόταν η σχεδιαζόμενη συλλογή των δεδομένων (Άρθρο 10 Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 [:ενσωματωθείσας παρ’ ημίν με τον ν. 4624/2019])1.

(…) Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:

1) Το άρθρο 10 της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της απόφασης-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 4 § 1 στοιχ. αʹ έωςγʹ και με το άρθρο 8 της Οδηγίας, έχει την έννοια ότι: αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, η οποία προβλέπει τη συστηματική συλλογή των βιομετρικών δεδομένων κάθε προσώπου για το οποίο υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι τέλεσε ή αποπειράθηκε να τελέσει ποινικό αδίκημα, εκτός αν αποδεικνύεται, αφενός, ότι το εθνικό δίκαιο ορίζει τους ειδικούς και συγκεκριμένους σκοπούς που επιδιώκονται με τη συλλογή αυτή κατά τρόπο κατάλληλο και αρκούντως ακριβή και, αφετέρου, ότι η αρμόδια αρχή υποχρεούται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, να εκτιμά αν η εν λόγω συλλογή είναι απολύτως αναγκαία για την επίτευξη των σκοπών αυτών, οπότε μια τέτοια συλλογή δεν έχει συστηματικό χαρακτήρα.

2) Το άρθρο 10 της Οδηγίας 2016/680, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 4 § 4, καθώς και με το άρθρο 54 της Οδηγίας, και υπό το πρίσμα του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την έννοια ότι: αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, η οποία δεν προβλέπει υποχρέωση της αρμόδιας αρχής να αιτιολογεί προσηκόντως, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, την «απόλυτη ανάγκη», κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 10, να συλλεχθούν τα βιομετρικά δεδομένα κάθε προσώπου για το οποίο υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι τέλεσε ή αποπειράθηκε να τελέσει ποινικό αδίκημα.

3) Το άρθρο 10 της Οδηγίας 2016/680, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με το άρθρο 4 § 1 στοιχ. αʹ έως γʹ, καθώςκαι με τοάρθρο 8 της Οδηγίας, και υπό τοπρίσμα του άρθρου 49 § 3 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, έχει την έννοια ότι: δεν αντιτίθεται σε εθνική νομοθεσία, η οποία επιτρέπει τη δίωξη και την καταδίκη προσώπου για ειδικό ποινικό αδίκημα που τιμωρεί την άρνηση του προσώπου αυτού να επιτρέψει τη συλλογή των βιομετρικών δεδομένων του, ακόμη και αν το τελευταίο δεν έχει διωχθεί ούτε καταδικαστεί για το ποινικό αδίκημα επί του οποίου στηριζόταν η σχεδιαζόμενη συλλογή των δεδομένων, εφόσον η εν λόγω συλλογή πληροί την προϋπόθεση της «απόλυτης ανάγκης», κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 10, και η επιβαλλόμενη στο πλαίσιο αυτό ποινική κύρωση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας.

• 1

  Σχετικώς βλ. και από 20.11.2025 απόφαση του ΔΕΕ Policejní prezidium () και génétiques), C-57/23.