ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Επιμέλεια: ΣΤΑΥΡΟΥ Ο. ΧΟΥΡΣΟΓΛΟΥ, Δικηγόρου-DEA

AΠ 1/2025 (Μαστροπεία ανηλίκου έναντι αμοιβής, ύψος χρηματικής αμοιβής, σκεπτικό, διατακτικό, αντίφαση μη ουσιώδης, αιτιολογία, νόμιμη βάση): Δεν αποστερείται αιτιολογίας και νόμιμης βάσης η καταδικαστική απόφαση για μαστροπεία ανηλίκου έναντι αμοιβής, επειδή αναφέρει διαφορετικό ύψος ληφθείσας χρηματικής αμοιβής στο σκεπτικό και στο διατακτικό της, αφού το ακριβές ύψος της τελευταίας δεν ήταν κρίσιμο για την κατάφαση του εγκλήματος και αρκούσε, προς αντικειμενική συγκρότησή του, η λήψη της όποιας αμοιβής (Άρθρα 93 § 3 Σ, 349 § 1 και § 2 περ. ε΄ ΠΚ, και 139 και 510 § 1 περ. δ΄ και ε΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 6/2025 (Κλητήριο θέσπισμα, πλημμέλεια, ειδικός λόγος εφέσεως, αοριστία, έλλειψη ακροάσεως και αιτιολογίας. Σωματική βλάβη επικίνδυνη, απλή και ελαφρά, ισχυρισμός αρνητικός της κατηγορίας, αιτιολογία): Απορρίπτονται οι λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ακροάσεως και αιτιολογίας, εκ του ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν απάντησε καθόλου στον ειδικό λόγο της εφέσεως του αναιρεσείοντος, κατά τον οποίον «παρανόμως απερρίφθη η πρωτοδίκως και νομοτύπως υποβληθείσα ένσταση περί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος», διότι ο λόγος τούτος, όπως διατυπώθηκε, ήταν παντελώς αόριστος, αφού δεν αναφερόταν ποια ήταν η επικαλουμένη, από τον αναιρεσείοντα, πλημμέλεια του κατ’ αυτού κλητηρίου θεσπίσματος, και ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος της έφεσής του δεν έχρηζε αιτιολογημένης απαντήσεως.

Ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, περί του ότι η πράξη που του αποδίδεται δεν συνιστά σωματική βλάβη επικίνδυνη αλλά ελαφρά, άλλως απλή, λόγω της έκτασης και του είδους των σωματικών βλαβών των παθόντων, είναι αρνητικός της κατηγορίας και όχι αυτοτελής, με αποτέλεσμα να μην απαιτείται, προς απόρριψή του, ειδική αιτιολογία, η οποία πάντως εν προκειμένω ενυπάρχει στις, περί την ενοχή, σκέψεις της αναιρεσιβαλλομένης (Άρθρα 93 § 3 Σ, 308 § 1 και 309 ΠΚ, και 139, 172 § 2,  174 § 2, 321, 474 § 4, 498, και 510 § 1 περ. β΄ και δ΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 7/2025 (Πλαστογραφία, νόθευση γνησίου εγγράφου, διαφοροποίηση τρόπου νόθευσης, επιτρεπτή βελτίωση κατηγορίας, μη ίδρυση απόλυτης ακυρότητας): Επί του εγκλήματος της πλαστογραφίας, το οποίο φέρεται τελεσθέν υπό τη μορφή της νοθεύσεως γνησίου αρχικώς εγγράφου, η διαφοροποίηση του τρόπου νόθευσης του  αντικειμένου της πράξεως (εγγράφου), σε σχέση με το αρχικό κατηγορητήριο, δεν συνιστά ανεπίτρεπτη μεταβολή της κατηγορίας αλλά επιτρεπτή βελτίωσή της, αφού πρόκειται για ακριβέστερο προσδιορισμό των πραγματικών περιστατικών, ως ανέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, και συνακόλουθα δεν ιδρύει απόλυτη ακυρότητα στην κίνηση της ποινικής διώξεως (Άρθρα 216 § 1 ΠΚ,  και  171 § 1 περ. β΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 22/2025 (Πραγματική και συγγνωστή νομική πλάνη, ισχυρισμός αυτοτελής, πρωτόδικη δίκη, ειδικός λόγος εφέσεως, δευτεροβάθμια δίκη, μη επαναφορά, έλλειψη ακροάσεως και αιτιολογίας): Απορρίπτεται ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ακροάσεως και αιτιολογίας, διότι ορθώς το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν απάντησε στον αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί συνδρομής πραγματικής, άλλως συγγνωστής νομικής πλάνης, αφού ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε μεν στην πρωτόδικη δίκη, και επαναφέρθηκε και με ειδικό λόγο εφέσεως στη δευτεροβάθμια, πλην όμως στην τελευταία δεν αναπτύχθηκε προφορικά στο ακροατήριο, ούτε και επαναφέρθηκε με τον οιονδήποτε τρόπο, οπότε δεν θα υπήρχε υποχρέωση αιτιολογημένης απαντήσεως σε αυτόν (Άρθρα 93 § 3 Σ, 30 § 1 και 31 § 2 ΠΚ, και 139, 172 § 2, 474 § 4, 498, και 510 § 1 περ. β΄ και δ΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 24/2025 (Κατηγορούμενος, ένορκη εξέταση ως μάρτυρας, δικαίωμα σιωπής και μη αυτοενοχοποίησης, κατ’έφεση δίκη, πρακτικά πρωτοβάθμιας δίκης, υποχρεωτική ανάγνωση, έννοια και περιεχόμενο, αναγνωσθείσα ποινική απόφαση άλλης δίκης, συνήγορος υπεράσπισης, εναντίωση, επιτρεπτή ανάγνωση και συνεκτίμηση, απόλυτη ακυρότητα, υπέρβαση εξουσίας): Απορρίπτονται οι λόγοι αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, εκ προσβολής του υπερασπιστικού δικαιώματος του αναιρεσείοντος στη σιωπή και μη αυτοενοχοποίηση, και για θετική υπέρβαση εξουσίας, και ορθώς συνεκτιμήθηκε, στη δευτεροβάθμια δίκη, η ένορκη κατάθεσή του ως μάρτυρα που εμπεριέχεται σε απόφαση επί άλλης ποινικής δίκης με διαφορετικούς κατηγορούμενους, και η οποία (απόφαση) αναγνώσθηκε πρωτοδίκως κατόπιν, μάλιστα, αιτήματος του ίδιου του αναιρεσείοντος, με συνέπεια η ανάγνωσή της να είναι υποχρεωτική και δευτεροβαθμίως, αφού η υποχρεωτική ανάγνωση, στην κατ’έφεση δίκη, των πρακτικών της πρωτοβάθμιας απόφασης έχει την έννοια της ανάγνωσης του περιεχομένου και όλων των αναφερομένων ως αναγνωσθέντων, στα πρακτικά αυτής (σε πρώτο βαθμό απόφασης), εγγράφων, όπως η ως άνω έτερη ποινική απόφαση, η οποία για το λόγο αυτό επιτρεπτώς αναγνώσθηκε και λήφθηκε υπόψη και σε δεύτερο βαθμό, παρά την εκεί εναντίωση του συνηγόρου του αναιρεσείοντος (Άρθρα 6 § 1 ΕΣΔΑ, 14 § 3 περ. ζ΄ ΔΣΑΠΔ, και 104, 171 § 1 περ. δ΄, 223 § 4, 244 § 1, 273 § 2, 362, 363, 502 § 1 εδ. γ΄ και 510 § 1 περ. α΄ και θ΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 32/2025 (Έφεση εκπρόθεσμη, κορονοϊός, αναστολή νομίμων προθεσμιών ΚΠΔ, πρωτόδικη ερήμην απόφαση, επίδοση, προθεσμία έφεσης, έναρξη, παράνομη απόρριψη έφεσης ως απαράδεκτης): Αναιρείται η προσβαλλομένη απόφαση που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως απαράδεκτη, λόγω φερομένης εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, διότι ναι μεν αυτή (έφεση) ασκήθηκε μετά την παρέλευση δεκαημέρου από την επίδοση της (ερήμην του αναιρεσείοντος εκδοθείσας) πρωτόδικης απόφασης, πλην όμως η επίδοση τούτη έλαβε χώρα σε διάστημα, κατά το οποίο όλες οι νόμιμες προθεσμίες του ΚΠΔ είχαν ανασταλεί λόγω της πανδημίας του κορονοϊού με διαδοχικώς ισχύσασες ΚΥΑ, και έτσι η προκείμενη έφεση που ασκήθηκε στις 2-3-2021, ήτοι προ της λήξης του μέτρου της αναστολής των εν λόγω προθεσμιών, η οποία (λήξη) επήλθε στις 7-4-2021, ήταν εμπρόθεσμη, αφού η προθεσμία για την άσκησή της δεν είχε καν εκκινήσει να τρέχει (Άρθρα 473 § 1, 476 §§ 1 και 2, και 510 § 1 περ. η΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 34/2025 (Μη εμπρόθεσμη καταβολή εργατικών αποδοχών, εργοδότης, ανώνυμη εταιρεία, Αντιπρόεδρος ΔΣ, παραίτηση, απώλεια ιδιότητας, ισχυρισμός αρνητικός της κατηγορίας, δήλωση παραίτησης, διατυπώσεις δημοσιότητας, μη τήρηση, αιτιολογία): Ορθώς και αιτιολογημένως απορρίφθηκε ο, αρνητικός της κατηγορίας, ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, και καταδικασθέντος για το αδίκημα της μη εμπρόθεσμης καταβολής εργατικών αποδοχών, περί του ότι είχε απωλέσει, στο χρόνο τέλεσης της πράξης, την ιδιότητα του Αντιπροέδρου του ΔΣ της, οφειλέτη των αποδοχών, ανώνυμης εταιρείας, αφού εκτίθεται ότι η επικαλουμένη, από τον αναιρεσείοντα, έγγραφη δήλωση παραίτησης δεν υποβλήθηκε σε διατυπώσεις δημοσιότητας, ούτε προκύπτει ότι, έστω, παραλήφθηκε από κάποιο αρμόδιο πρόσωπο, από πλευράς εταιρείας (Άρθρα 93 § 3 Σ, 139 ΚΠΔ, 28 ν. 3996/2011, και 7Α και 7Β ν. 2190/1920).

ΑΠ 35/2025 (Διακίνηση ναρκωτικών κατ’ επάγγελμα, υποτροπή, επιβαρυντική περίσταση, κατάργηση, εφαρμογή ευμενέστερου νόμου, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή): Με το να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα για διακίνηση ναρκωτικών κατ’επάγγελμα, με την επιπρόσθετη επιβαρυντική περίσταση της τέλεσης της πράξης από υπότροπο, η αναιρεσιβαλλομένη εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις  των  άρθρων  2 § 1 και 463 § 5 ΠΚ, και 22 § 2 περ. γ΄ του ν. 4139/ 2013, κατά την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των οποίων με το νέο ΠΚ (ν. 4619/2019) καταργήθηκαν όλες οι διατάξεις περί υποτροπής, ακόμη και εάν περιέχονταν σε ειδικούς ποινικούς νόμους όπως, εν προκειμένω, ο ν. 4139/2013 περί ναρκωτικών, όπως με σαφήνεια προκύπτει από τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 463 § 5 ΠΚ (Άρθρα 2 § 1 και 463 § 5 ΠΚ, 510 § 1 περ. ε΄ ΚΠΔ, και 20 § 1, 22 § 2 περ. γ΄, και 23 § 2 περ. β΄ ν. 4139/2013).       

ΑΠ 54/2025 (Αναίρεση, εκπρόθεσμη άσκηση, ερήμην απόφαση, καθαρογραφή, επίδοση, θυροκόλληση, κράτηση στην αλλοδαπή, λόγος ανωτέρας βίας, δικαιολόγηση εκπροθέσμου ασκήσεως): Συγχωρείται η εκπρόθεσμη άσκηση της προκείμενης αίτησης αναίρεσης, λόγω συνδρομής ανωτέρας βίας συνισταμένης στο ότι οι αναιρεσείοντες, κατά το χρόνο καθαρογραφής και επίδοσης (με θυροκόλληση, σε διευθύνσεις κατοικίας τους στην Ελλάδα, τις οποίες δήλωσαν στην προδικασία) της, ερήμην τους εκδοθείσας, αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ετύγχαναν κρατούμενοι στην αλλοδαπή (Ισπανία), οπότε τους ήταν αδύνατον να πληροφορηθούν την πορεία της καθαρογραφής της προσβαλλομένης, των προς αυτούς επιδόσεών της, και της εν γένει πορείας της παρούσας υποθέσεώς τους, και έτσι έλαβαν το πρώτον γνώση της πληττόμενης ύστερα από έλεγχο που διενήργησε ο συνήγορός τους (Άρθρα 155 § 3, 273 § 1 περ. α΄ και γ΄, 462, 473 §§ 1 έως 3,  474  §§ 1 έως 4,  476 § 1 και 512 § 1 εδ. α΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 71/2025 (Απόπειρα απάτης στο Δικαστήριο, διοικητική δίκη, έγγραφο αναληθές κατά περιεχόμενο, προσκόμιση, μη άσκηση επιρροής στη διοικητική δίκη, κρίση αμιγώς νομική, ορθή και αιτιολογημένη απαλλαγή): Ορθώς και αιτιολογημένως έγινε δεκτόν ότι το αδίκημα της απόπειρας απάτης στο Δικαστήριο δεν συγκροτείτο αντικειμενικά, διότι το, φερόμενο ως αναληθές κατά περιεχόμενο, πτυχίο πληροφορικής, το οποίο πράγματι προσκόμισε η αθωωθείσα κατηγορουμένη σε διοικητική δίκη ενώπιον του ΔιοικΕφ, δεν άσκησε, εντέλει, καμία επιρροή στην κρίση του τελευταίου αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της αποφάσεώς του, η κρίση του θεμελιώθηκε αποκλειστικά σε εφαρμογή νομικών κανόνων και όχι σε αξιολόγηση αποδεικτικών μέσων, όπως το προκείμενο έγγραφο (Άρθρα 93 § 3 Σ, 42 § 1 και 386 § 1 ΠΚ, και 139 ΚΠΔ).

ΑΠ 77/2025 (Φοροδιαφυγή στο ΦΠΑ, ισχυρισμός απαραδέκτου ποινικής δίωξης, παραγραφή φορολογικών αξιώσεων Δημοσίου, μη ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ, μη άσκηση επιρροής στην ποινική διαδικασία, δικαιώματα δίκαιης δίκης και ακροάσεως, ορθή ερμηνεία και εφαρμογή): Ορθώς και αιτιολογημένως απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί απαραδέκτου της εναντίον του ποινικής διώξεως για φοροδιαφυγή στο ΦΠΑ, λόγω παραγραφής του φορολογικού δικαιώματος του Δημοσίου για την έκδοση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ, ενώ η απόρριψη αυτή δεν παραβιάζει το δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη και δεν ιδρύει απόλυτη ακυρότητα λόγω έλλειψης ακροάσεως, αφού η αμφισβήτηση της νομιμότητας και εγκυρότητας των πράξεων της φορολογικής διοίκησης, χωρίς να έχει χωρήσει ακύρωση αυτών από το αρμόδιο Διοικητικό Δικαστήριο, δεν ασκεί καμία επιρροή στην συγκρότηση του ως άνω εγκλήματος (Άρθρα 93 § 3 Σ, 6 § 1 ΕΣΔΑ, 139 και 171 § 2 ΚΠΔ, και 37 και 79 § 1 περ. β΄ ν. 5104/2025).

ΑΠ 82/2025 (Εξακολουθητική απάτη, ψευδείς παραστάσεις, οφειλές, επιταγές, διαταγές πληρωμής, ύπαρξη, γνώση, ασάφεια, αιτιολογία, νόμιμη βάση): Αποστερείται αιτιολογίας και νόμιμης βάσης η καταδικαστική απόφαση για εξακολουθητική απάτη πρώτον, διότι ενώ δέχεται ότι οι αναιρεσείοντες παρέστησαν ψευδώς προς τον εγκαλούντα ότι υπήρχαν μη πληρωθείσες επιταγές εκδοθείσες από αυτόν, και επίσης εκδοθείσες κατ’αυτού διαταγές πληρωμής, προκειμένου να τον πείσουν να τους καταβάλει χρηματικό ποσό προς αντιμετώπιση του θέματος, εντούτοις δεν διευκρινίζει το πως ήταν δυνατόν αυτός (μηνυτής) να μην γνώριζε εάν είχε εκδώσει, ή όχι, επιταγές, και εάν είχαν εκδοθεί κατ’αυτού διαταγές πληρωμής και δεύτερον, επειδή υπάρχει ασάφεια ως προς εάν, εντέλει, οι οφειλές του εγκαλούντος ήταν υπαρκτές ή ανύπαρκτες (Άρθρα 93 § 3 Σ, 386 § 1 ΠΚ, και 139 και 510 § 1 περ. δ΄ και ε΄  ΚΠΔ).

ΑΠ 84/2025 (Παθητική εμπορία επιρροής, ΕΛ.ΑΣ., αστυνομικός, απόσπαση, μετάθεση, μεσάζοντες, προσφορά χρηματικού ποσού, τρίτος, ιδιότητα υπαλλήλου ΕΛ.ΑΣ., λειτουργική αρμοδιότητα, ασάφειες, λογικά κενά, νόμιμη βάση, εκ πλαγίου παραβίαση): Αποστερείται νόμιμης βάσης, λόγω ασαφειών και λογικών κενών που έχουν εμφιλοχωρήσει στο σκεπτικό και στο διατακτικό της, η προσβαλλομένη απόφαση για παθητική εμπορία επιρροής, διότι δεν είναι σαφές εάν το τρίτο πρόσωπο, το οποίο φέρεται πως θα βοηθούσε στην απόσπαση του αναιρεσείοντος από το Α.Τ., όπου υπηρετούσε, σε άλλη αστυνομική υπηρεσία της αρεσκείας του, κατά παράκαμψη της νόμιμης διαδικασίας μεταθέσεων, και για λογαριασμό του οποίου προσφέρθηκε από τον αναιρεσείοντα στους μεσάζοντες χρηματικό ποσό (που θα κατέληγε στο εν λόγω πρόσωπο), έφερε την ιδιότητα του υπαλλήλου της ΕΛ.ΑΣ. (δηλ. της υπηρεσίας που είχε λειτουργική αρμοδιότητα για την ως άνω απόσπαση-μετάθεση), στοιχείο όμως αναγκαίο για την αντικειμενική στοιχειοθέτηση της πράξης, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο ακυρωτικός έλεγχος για την ορθή, ή μη, ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 237Α ΠΚ, που εξ αυτού παραβιάστηκε εκ πλαγίου (Άρθρα 237Α ΠΚ, και 510 § 1 περ. ε΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 115/2025 (Ενδοοικογενειακή απειλή, ποινική διαμεσολάβηση, μη κλήση σε υποβολή δήλωσης, Εισαγγελέας, ποινική δίωξη, ακυρότητα, προδικασία, μη προβολή, κάλυψη, ορθή και αιτιολογημένη απόρριψη): Ορθώς και ατιολογημένως απορρίφθηκε η ένσταση του αναιρεσείοντος, και καταδικασθέντος για το αδίκημα της ενδοοικογενειακής απειλής, περί απολύτου ακυρότητας της κατ’αυτού διαδικασίας επειδή ο Εισαγγελέας άσκησε την εναντίον του ποινική δίωξη χωρίς προηγουμένως να τον καλέσει σε υποβολή δήλωσης περί ποινικής διαμεσολάβησης, διότι η εν λόγω ακυρότητα αφορά σε πράξη της προδικασίας και συνεπώς καλύφθηκε, αφού δεν προβλήθηκε μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του αναιρεσείοντος στο ακροατήριο (Άρθρα 93 § 3 Σ, 333 § 1 ΠΚ, 39, 171 § 1 περ. β΄, 174 § 1 και 175 § 1 ΚΠΔ, και 7 § 2 και 11 ν. 3500/06).

ΑΠ 131/2025 (Σωματική βλάβη σε βάρος ανηλίκου, γονέας, ενηλικίωση, υποστήριξη κατηγορίας, παρά το νόμο παράσταση, απόλυτη ακυρότητα): Αναιρείται η καταδικαστική απόφαση, για το αδίκημα της σωματικής βλάβης σε βάρος ανηλίκου, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, λόγω παρά το νόμο παράστασης της υποστηρίζουσας την κατηγορία, και μητέρας του παθόντος εκ της πράξεως, αφού, άπαξ και προ της δευτεροβάθμιας δίκης, αυτός (παθών υιός της) είχε ενηλικιωθεί, τότε εκείνη δεν διέθετε πλέον δικαίωμα να παραστεί για λογαριασμό του τέκνου της προς υποστήριξη της κατηγορίας (Άρθρα 312 § 1 ΠΚ, και  63 § 1, 67 § 1, 82 §§ 1 και 2, 171 § 3  και  510 § 1 περ. α΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 182/2025 (Κλοπή, εντελής ικανοποίηση ζημιωθέντος, καταβολή από τρίτο, αιτιολογημένη απόρριψη, ορθή ερμηνεία και εφαρμογή): Διέλαβε την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, και ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 381 § 2 ΠΚ, η προσβαλλομένη καταδικαστική απόφαση ως προς το σκέλος της, με το οποίο απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί εξαλείψεως του αξιοποίνου του εγκλήματος της κλοπής, λόγω φερομένης (κατ’αυτόν) εντελούς ικανοποιήσεως της ζημιωθείσας, αφού η προκείμενη ικανοποίηση έλαβε χώρα από τους γονείς του και όχι από τον ίδιο αυτοπρόσωπα, ώστε να αντανακλά δική του βούληση (Άρθρα 93 § 3 Σ, 372 § 1 και 381 § 2 ΠΚ, και 139 και 510 § 1 περ. δ΄ και ε΄ ΚΠΔ).

ΑΠ 184/2025 (Ελαφρυντική περίσταση πρότερου σύννομου βίου, εξακολουθητική υπεξαίρεση με ζημία άνω των 120.000 €, μακρά διάρκεια πράξης, μεγάλο ύψος ποσού, ανάλωση σε δαπάνες πολυτελούς διαβίωσης, αντικοινωνική συμπεριφορά, πρόσωπο χωρίς ηθικούς φραγμούς, αιτιολογημένη απόρριψη, ορθή ερμηνεία και εφαρμογή): Διέλαβε την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, και ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 84 § 2 περ. α΄ ΠΚ, η προσβαλλομένη καταδικαστική απόφαση ως προς το σκέλος της,  με το οποίο απέρριψε τον αυτοτελή ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί αναγνωρίσεως του ελαφρυντικού του προτέρου σύννομου βίου, διότι από τις παραδοχές της, περί του ότι ο χρόνος τέλεσης του εγκλήματος της εξακολουθητικής υπεξαιρέσεως με ζημία άνω των 120.000 Ε, το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσείουσα, ήταν ιδιαίτερα μακρός, το αντικείμενο της πράξης (872.554,40 Ε) ιδιαίτερα μεγάλο, και η ανάλωση αυτού έγινε σε δαπάνες πολυτελούς διαβίωσης, καταδεικνύεται πως αυτή (αναιρεσείουσα) ήταν άτομο με αντικοινωνική συμπεριφορά και χωρίς ηθικούς φραγμούς, στοιχεία που υπήρχαν στο πρόσωπό της και προγενεστέρως του αδικήματος, ώστε η προκείμενη εγκληματική πράξη της να μην εμφανίζεται ως εξαίρεση σε μία σύννομη σταθερή στάση ζωής (Άρθρα 93 § 3 Σ, 84 § 2 περ. α΄, 98 § 2 και 375 § 1 ΠΚ, και 139 και 510 § 1 περ. δ΄ και ε΄ ΚΠΔ).