Άρειος Πάγος (Γ΄ Τμήμα)

Τακτική διαδικασία

Αριθ. 275/2024

Προεδρεύουσα: Μ. Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρος

Εισηγήτρια: Ι. Ματσούκα, Αρεοπαγίτης

Δικηγόρος: Σ. Κουλούρης, Πάρεδρος ΝΣΚ

Αγωγή του άρθρ. 6 § 2 ν. 2664/1998 περί διορθώσεως ανακριβούς πρώτης εγγραφής ακινήτου στο κτηματολόγιο. Μη προσκόμιση από τον ενάγοντα – αναιρεσίβλητο κατά την συζήτηση της αγωγής του πιστοποιητικού καταβολής ΕΝΦΙΑ για το συγκεκριμένο ακίνητο κατά παράβαση του άρθρ. 54Α § 5 του ν. 4174/2013, που απαιτεί την προσκόμισή του κατά την συζήτηση της αγωγής επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης αυτής. Η διάταξη του άρθρ. 54Α § 5 του ν. 4174/2013 είναι αντισυνταγματική, ως προσ­κρούουσα στις διατάξεις των άρθρ. 17, 20 και 25 του Συντάγματος και στις διατάξεις του άρθρ. 6 § 1 της ΕΣΔΑ, καθόσον οι επιδιωκόμενοι με την ανωτέρω διάταξη φορολογικοί σκοποί μπορούν να επιτευχθούν και με άλλα μέσα (Άρθρα 559 περιπτ. 14 ΚΠολΔ, 54 Α § 5  ν. 4174/2013,  6 § 2 ν. 2664/1998).

(…) Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 14 ΚΠολΔ υπάρχει λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από το δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο και μόνο. Έτσι, σε περίπτωση παράλειψης κήρυξης προσωρινού απαραδέκτου, όπως είναι το απαράδεκτο της συζήτησης, ο πιο πάνω λόγος ιδρύεται, όταν το απαράδεκτο αυτό επιβάλλεται από το νόμο προς κατοχύρωση του αποτελέσματος της ακυρότητας άλλης διαδικαστικής πράξης, που προηγήθηκε ή (και) προς εξασφάλιση της άσκησης δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 12/2000). Απαράδεκτο, η μη κήρυξη του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας δημιουργεί τον παραπάνω λόγο αναίρεσης, δεν καθιερώνεται, όταν οι επιταγές για αναβολή της συζήτησης ή αναστολής της προόδου της δίκης περιέχονται όχι στις διατάξεις του ΚΠολΔ, που ρυθμίζουν την πορεία της διαδικασίας, αλλά σε διατάξεις νόμων που επιδιώκουν φορολογικούς σκοπούς, γιατί οι τελευταίοι μπορεί να επιτευχθούν και με άλλα μέσα, δηλαδή, την ενέργεια των φορολογικών οργάνων, χωρίς να απαιτείται η αναίρεση της απόφασης για την επίτευξη των επιδιωκόμενων φορολογικών σκοπών, οι οποίοι δεν έχουν επίδραση στην έκβαση της δίκης και, συνακόλουθα, στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης (ΟλΑΠ 1331/1985). Τέτοια διάταξη είναι και η προαναφερθείσα του άρθρου 54Α § 5 του ν. 4174/2013. 

Κ.Γ.